Sing hallelujah! Meezingen in een gospel misdienst

geplaatst in: Johannesburg, Zuid-Afrika | 0

Voor het eten wordt er bij ons niet gebeden en wij gaan ook niet elke zondag naar de mis. In Zuid-Afrika vermoeden we dat het eerder een beleving is en gaan we ’s zondags éénmalig wél eens naar de mis. Tijdens één van onze bezoeken aan Johannesburg gaan we bij Grace Bible Church meezingen tijdens een gospel misdienst, sing hallelujah! Katholieke Europeanen zijn niet de meest gelovige mensen, maar in Zuid-Afrika gelooft nagenoeg iedereen in een hogere macht. Wat we die zondagochtend meemaakten, zullen we niet snel vergeten.

Plaats van het gebeuren is Pimville, één van de wijken in township Soweto, waar de populatie voornamelijk zwart is. Tijdens het apartheidsregime was het in deze buurt onrustig en vonden er meerdere opstanden plaats. De toestand in het stadsgebied is nog steeds moeilijk, want bij velen staat het water tot aan hun lippen. Hoewel velen onder hen moeten rondkomen met een schamel loon is het geloof in een hogere macht hier alom tegenwoordig. Het christelijke geloof is voor velen een houvast en de gelovigen vieren Gods bestaan met veel dankbaarheid en devotie.

Wat is me dat hier

Voor het weekendje Johannesburg trokken we erop uit met bijna alle gasten, 9 in totaal, van Friends Accomodation Services. Net op tijd komen we met drie Ubers aan bij de Grace Bible Church, en het is er drummen. Terwijl wij een kleine kerk verwachten, staan we voor een mastodont van een gebouw, die plaats biedt aan 4.000 mensen. Slik! Allen hadden we iets anders verwacht, maar het is een voorbode voor iets speciaals dat ons te wachten staat. Als enige blanken voelen we ons niet helemaal op ons gemak, want we weten niet waarheen. Onze gidsen zijn immers nergens te zien.

Daar waar de kerk in België leegloopt is het in Soweto over de koppen lopen. In het hectisch gebeuren nemen we op het laatste moment plaats achteraan de kerk. Onze 2 begeleiders lopen achter ons aan en verwijzen ons naar andere plaatsen. Een deel van onze groep zit al elders, waardoor we wel moeten opsplitsen. Eénmaal gezeten op onze stoel, weten we dat dit onze plek is voor de komende 2 (!) uur. Het is een gigantisch verschil met België, waar een mis doorgaans 45 minuten duurt. Op het podium staat er een waar orkest klaar: gitaar, sax, trompet, drums en 2 keyboards staan in voor de muzikale omkadering. Daarnaast is er ook nog een 18-koppig koor met elk van hen een kloek van een stem.

Grace Bible Church in Soweto, een gospel misdienst waar je kan meezingen
Een concert in plaats van een misviering

De koe bij de horens vatten, zullen ze denken, want de viering start met 20 minuten aan gezangen. Het publiek rondom ons zingt uit volle borst mee, gebaart naar de hemel en is duidelijk geëmotioneerd. Het laat je niet onberoerd, want je prevelt mee wat je kan en de emoties komen ook bij jezelf binnen. De bisschop schept aan het begin duidelijkheid: “We’re here to have an encounter with God. We’re not here for entertainment”. Kortweg gezegd, we zijn hier niet voor ons plezier, maar om God te vinden. De woorden ‘hallelujah’ en ‘amen’ stijgen rondom ons op en we worden ons gewaar van de zoveelste keer kiekenvel. Vervolgens delen medewerkers aan iedereen een hostie en een vruchtensapje uit, symbool voor het lichaam van Christus.

De bisschop gaat verder met de viering, en dat is een moment van gebed in het midden van een saxofoon-intermezzo. In België worden gebeden gepreveld of binnensmonds gehouden, maar hier roepen de gelovigen in volle overgave hun dankbaarheid uit. Een vrouw achter ons roept minutenlang naar de Heer: “Siyabonga”, danku in Zoeloe. Zo’n verering hebben we nog nooit gehoord of gezien in Europese kerken.

Massaviering

Je bent omringd met zoveel warmte en je voelt je hier meteen welkom. Het maakt hen niet uit of je er voor de eerste keer bent of dat je als ancien wekelijks op post zit. We mogen dat aan den lijve ondervinden, want we geven gehoor aan de oproep om recht te staan als het jou eerste keer is bij Grace Bible Church. Buiten onze 9-koppige groep lijkt er niemand in de buurt recht te staan, waarop de hele kerk, 4.000 gelovigen, ons toejuicht. De mensen rond ons heten ons welkom en met de lach op hun gezicht schudden ze de handen van elk van ons. Het is aan de ene kant een ongemakkelijk gevoel en aan de andere kant een heerlijk gevoel. Je voelt je klein, maar zo dankbaar dat je in het midden van de gelovigen mag vertoeven.

De tijd vliegt voorbij en het zingen stopt niet. Na een laatste nummer, Way Maker van Sinach, verlaat de groep het podium en neemt een andere bisschop, Mosa Sono, plaats op het podium om te prediken. Op het scherm toont een aftelklok hoeveel tijd hij nog heeft: een uur in totaal. Dan is de homilie bij ons van kortere duur, maar dit is dan ook een andere preek. Mosa Sono predikt met een mix van humor, opvoeding, leerstof en entertainment. Hij begeestert het publiek en wilt hen met een echte boodschap naar huis sturen. Weliswaar blijft de verering van God en het bedanken voor het leven centraal staan.

Vandaag heeft bisschop Mosa Sono een boodschap over kennis en in zijn uur geeft hij ons de 8 stappen tot wijsheid. Aan de hand van anekdotes, overtuigingen en levenswijsheid geeft hij vorm aan zijn 8 pijlers, zoals: ‘Be teachable’, ‘Recognize that wisdom leads to flourishing en ‘Ask God for wisdom’. De hele kerk hangt aan zijn lippen. Met een lach, een applaus en een resem Hallelujah’s en Amen’s krijgt hij ook veel terug van zijn volgelingen.

Enkele verrassingen

Wanneer het betoog van de bisschop ten einde komt, vraagt hij om een hand op te steken als je meebidt. Maarten doet net als iedereen mee en steekt zijn hand op. Als hij realiseert dat niet iedereen dat doet, laat hij ze snel terug zakken, maar blijkbaar niet snel genoeg. De mensen die hun handen omhoogstaken, worden gevraagd naar voren te komen om in de kapel verder te bidden. Maarten vertoont weinig initiatief om naar voren te gaan, en de medewerkers willen hem een duwtje in de rug geven. Redelijk beschaamd meldt hij aan de vrouw die zijn hand opgemerkt had, dat hij de boodschap fout verstaan heeft en hij verkiest te blijven zitten. Eén van onze gidsen, Pule, trekt wel naar voren om deel te nemen aan het. Door de kerk galmt Way Maker nog een laatste keer en ook wij zingen feilloos mee.

Plots eindigt de viering in mineur, als de bisschop het woord geeft aan een beveiligingsagent. Meteen loeien er sirenes doorheen de kerk, en iedereen wordt gevraagd kalm de kerk te verlaten. Is dit een oefening of is dit voor echt? Vragende blikken worden veelvuldig uitgewisseld, maar de onzekerheid blijft totdat iedereen buiten is verzameld. 4.000 mensen evacueren is een huzarenstukje, dus daarop moeten ze door middel van een brandoefening al eens op oefenen.

Grace Bible Church in Soweto, een gospel misdienst waar 4000 mensen kunnen meezingen: sing hallelujah
Grace Bible Church in Soweto, brandoefening waarbij iedereen buiten staat
Off the beaten track!

Het blijft een ervaring om nooit te vergeten en zo konden we pas verloren dierbaren eren. Een zeer emotioneel moment dat je als bezoeker aan Zuid-Afrika niet mag overslaan. Toeristen zie je er niet al te veel, en zo heb je een mooi moment met de echte mensen van Zuid-Afrika. Het christelijk geloof en andere religies hebben hier duidelijk nog een zeer sterke beleving. Niet alleen in Soweto, maar ook in Durban, Kaapstad of bij een plaatselijk kerkdienst zal je overtuigde gelovigen vinden. Of je daar ook de grootsheid van de Grace Bible Church aantreft, dat is maar de vraag. Meezingen met zoveel anderen in gospeldienst is toch iets speciaal, daarvoor nog een laatste sing hallelujah! Of eerder Way Maker?

Je kan een bezoek aan de kerk combineren met een fietstocht doorheen Soweto en zo heb je een ideale zondagse activiteit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *